عقل را از بين مىبرد ، مانند ديوانگى و مستى و بيهوشى . ششم : استحاضه زنان ، كه بعداً گفته مىشود . هفتم : كارى كه براى آن بايد غسل كرد مانند جنابت . احكام وضوى جبيره چيزى كه با آن زخم و شكسته را مىبندند و دوايى كه روى زخم و مانند آن مىگذارند جبيره ناميده مىشود . مسأله 324 - اگر در يكى از جاهاى وضو زخم يا دمل يا شكستگى باشد ، چنانچه روى آن باز است و آب براى آن ضرر ندارد ، بايد به طور معمول وضو گرفت . مسأله 325 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت و دست‌ها است و روى آن باز است و آب ريختن روى آن ضرر دارد ، اگر اطراف آن را بشويد كافى است ، ولى چنانچه كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد ، بهتر آن است كه دست تر بر آن بكشد و بعد پارچهء پاكى روى آن بگذارد و دست تر را روى پارچه هم بكشد . و اگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم نجس است و نمىشود آب كشيد ، بايد اطراف زخم را به طورى كه در وضو گفته شد ، از بالا به پايين بشويد و بنابر احتياط مستحب پارچه پاكى روى زخم بگذارد و دست تر روى آن بكشد ، و اگر گذاشتن پارچه ممكن نيست شستن اطراف زخم كافى است و در هر صورت تيمم لازم نيست . مسأله 326 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در جلوى سر يا روى پاها است و روى آن باز است ، چنانچه نتواند آن را مسح كند ، بايد پارچهء پاكى روى آن بگذارد و روى پارچه را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند ، و بنابر احتياط مستحب تيمم هم بنمايد ، و اگر گذاشتن پارچه ممكن نباشد ، بايد به جاى وضو تيمم كند و بهتر است يك وضو بدون مسح هم بگيرد . مسأله 327 - اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد ، چنانچه باز كردن آن ممكن است و زحمت و مشقت هم ندارد و آب هم براى آن ضرر ندارد ، بايد روى آن